Chirurgia ginekologiczna

Chirurgia ginekologiczna obejmuje zabiegi chirurgiczne wykonywane w obrębie żeńskich narządów płciowych.

Wskazania do zabiegów chirurgicznych w ginekologii

Wiele operacyjnych zabiegów ginekologicznych dotyczy łagodnych oraz złośliwych chorób nowotworowych w obrębie jajników i macicy. Do chorób tych można zaliczyć m.in. polipy jajnika, mięśniaki macicy, rak trzonu macicy oraz rak szyjki macicy. Ponadto do zakresu chirurgii ginekologicznej należy leczenie przyczyn niepłodności, leczenie nietrzymania moczu oraz podwiązanie jajowodów.

Diagnostyka przedoperacyjna w ginekologii

Przed planowaną operacją konieczne jest wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych. Poza rutynowym zebraniem wywiadu, badaniem piersi, narządów jamy brzusznej, miednicy mniejszej i odbytnicy, w zależności od wskazań, wykonuje się badania laboratoryjne, obrazowe (RTG, rezonans magnetyczny) i EKG.

Rodzaje zabiegów chirurgicznych w ginekologii

Operacje diagnostyczne - należą do nich: łyżeczkowanie kanału szyjki i jamy macicy, pobranie wycinków z szyjki macicy lub sromu do badań laboratoryjnych, diagnostyczna konizacja szyjki macicy, diagnostyczna histeroskopia, diagnostyczna laparoskopia i nakłucie zatoki Douglasa.

Operacje terapeutyczne - należą do nich: histeroskopia, operacje lecznicze wysiłkowego nieotrzymania moczu, operacje lecznicze zaburzeń statyki narządów płciowych, konizacja szyjki macicy, wycięcie mięśniaków, wycięcie sromu, operacyjne leczenie torbieli gruczołu Bartholina, operacje wad wrodzonych pochwy i macicy u dziewczynek, operacje przydatków, usuwanie zrostów w jamie otrzewnej i operacje plastyczne.

Techniki wykonywania zabiegów chirurgicznych w ginekologii

Zabiegi ginekologiczne wykonuje się za pomocą tradycyjnych technik operacyjnych oraz metodami laparoskopowymi i histeroskopowymi.

Rodzaj dostępu operacyjnego w zabiegach ginekologicznych

Dostęp brzuszny - w jego skład wchodzą trzy rodzaje cięcia: w linii środkowej, przyśrodkowej i poprzeczne. Nacięcie w linii środkowej jest najprostsze i najszybsze do wykonania, jednak zostawia dużą bliznę, skłonną do zakażeń i do rozwoju w jej obrębie przepukliny. Nacięcie w linii przyśrodkowej ma mniejsze ryzyko powstawania powyższych powikłań. Wadą tego sposobu jest konieczność przecięcia mięśnia prostego brzucha i bardziej obfite krwawienie. Nacięcie w linii poprzecznej również zmniejsza ryzyko powikłań i daje dobry efekt kosmetyczny, ale ogranicza pole widzenia i towarzyszy mu większy ból pooperacyjny.

Dostęp pochwowy - jest szczególnie zalecany u kobiet otyłych. Blizna jest praktycznie niewidoczna. Jednak duże utrudnienie stanowi ograniczenie pola widzenia.

Laparoskopia - polega na wykonaniu operacji poprzez laryngoskop, robiąc tylko kilka małych otworów w jamie brzusznej, nie rozcinając jej powłok. Dzięki temu czas rekonwalescencji jest znacznie krótszy. Duże znaczenie mają też kwestie estetyczne, ponieważ w przypadku laparoskopii pozostają bardzo małe blizny.

Laparoskopia w ginekologii

Najważniejszymi wskazaniami do wykonania operacji laparoskopowych w ginekologii są: niepłodność, ciąża ektopowa, endometrioza, mięśniaki macicy, zmiany zapalne przydatków, wady rozwojowe wewnętrznych narządów płciowych, guzy i torbiele przydatków oraz zaburzenia statyki narządów płciowych.

Zabiegu laparoskopowego nie można wykonać u kobiety chorującej na niewyrównaną niewydolność krążeniowo-oddechową, niedrożność jelit, przepuklinę brzuszną lub przeponową, skazę krwotoczną i rozlane zapalenie otrzewnej. Istnieją również przeciwwskazania względne do laparoskopii, które należy rozważyć przed zabiegiem. Są to znaczna otyłość, podeszły wiek, duże guzy w jamie brzusznej, ciąża powyżej 12-16 tygodnia, nadciśnienie II i III stopnia, przebyty zawał serca, zaburzenia rytmu serca i przewlekła niewydolność krążeniowo-oddechowa.

Histeroskopia

Zabieg histeroskopowy jest odmianą endoskopii. Polega na wprowadzeniu histeroskopu przez pochwę do jamy macicy i wyświetlenie obrazu jej wnętrza na monitorze. Za pomocą specjalnych przewodów możliwe jest wprowadzenie przez histeroskop narzędzi i wykonywanie małych zabiegów. Histeroskopia wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.

Najważniejszymi wskazaniami do histeroskopii są: nieprawidłowe krwawienia, niemożliwość zajścia w ciążę, zaburzenia cyklu miesiączkowego, nieprawidłowa budowa macicy, zmiany rozrostowe błony śluzowej jamy i szyjki macicy, zrosty, polipy, przegrody, ciała obce i mięśniaki podśluzówkowe.

Powikłania zabiegów histeroskopowych są stosunkowo rzadkie. Zalicza się do nich zakażenia, pęknięcie szyjki macicy, przerwanie ciągłości ściany macicy, krwawienia, zatory gazowe i oparzenia.

Dominik Siutka

Zabiegi ginekologiczne