Torbiel galaretowata, zwana również ganglionem, jest zbiornikiem wypełnionym gęstym i galaretowatym płynem. Powstaje, jako odczyn pochewek ścięgnistych lub tkanki łącznej torebki stawu na powtarzające się urazy, mikrourazy lub nawracające stany zapalne. Częściej występuje u kobiet niż mężczyzn, przeważnie między 20-40 rż. Najczęstszą lokalizacją jest okolica grzbietowa nadgarstka, rzadziej okolice stopy lub stawu kolanowego.
Do objawów torbieli galaretowatej należą: uwypuklona i czasami przesuwalna zmiana skórna w kształcie guzka twardego w dotyku, ból, wzmożona wrażliwość na dotyk.
Rozpoznanie torbieli galaretowatej ustala się na podstawie obrazu klinicznego i dolegliwości występujących u chorego. W wątpliwych przypadkach konieczne jest wykonanie ultrasonografii lub rezonansu magnetycznego w celu różnicowania zmiany z innymi jednostkami chorobowymi ( np. nerwiak, martwica kości łódeczkowatej).
Leczenie obejmuje punkcję torbieli i podanie kortykosteroidów, choć w niektórych przypadkach leczenie może nie być konieczne. Przy braku poprawy stosuje się chirurgiczne wycięcie zmiany. Mimo leczenia zdarzają się nawroty torbieli, rzadziej w przypadku jej chirurgicznego usunięcia ( w około 10% przypadków).
Dorota Kozera
Bibliografia:
- W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.
- T. Sz. Gaździk: Ortopedia i traumatologia.
