Zastrzał

Reklama

Zastrzał to ropne zapalenie powierzchni dłoniowej ręki (palców i śródręcza) o ostrym charakterze. Przyczyną są najczęściej bakterie (np. gronkowce) przeniesione wskutek urazu.

Rodzaje zastrzałów

Ze względu na głębokość procesu zapalnego wyróżniamy: zastrzał skórny, podskórny, ścięgnisty, kostny oraz stawowy.

Zastrzał skórny jest stanem zapalnym z wytworzeniem się zbiornika ropy zlokalizowanego pod naskórkiem. Charakterystyczny jest ból nasilający się szczególnie w nocy. Leczenie obejmuje nacięcie zmiany i usunięcie treści ropnej.

Zastrzał podskórny, czyli stan zapalny obejmujący tkankę podskórną, ograniczony jest zwykle do paliczka bliższego z tendencją do rozprzestrzeniania się zakażenia na dłoń. Występuje ból zwiększający się przy opuszczaniu ręki, również pod wpływem ucisku, obrzęk na grzbietowej powierzchni dłoni oraz rzadziej ropień widoczny na powierzchni skóry komunikujący się z podskórną treścią ropną.

Zastrzałem ścięgnistym nazywamy proces zapalny toczący się w pochewkach ścięgien (struktury włókniste otaczające ścięgno). Powstaje w rezultacie ukłucia bądź szerzącego się przez ciągłość zakażenia z otaczających tkanek. Pochewki ścięgien przebiegają w bliskim sąsiedztwie, dlatego może dojść do jednoczesnego zakażenia palca piątego i kciuka. Objawami są ból oraz ograniczenie ruchów palca.

Zastrzał kostny obejmuje swym procesem zapalnym głównie paliczek końcowy. Powstaje wskutek szerzenia się zakażenia z tkanek otaczających. Powoduje ból, obrzęk, zaczerwienienie skóry, wzrost temperatury ciała oraz dreszcze.

Zastrzał stawowy obejmuje zakażenie w obrębie stawu, do którego dochodzi w wyniku bezpośredniego urazu lub przeniesienia zakażenia przez ciągłość z otaczających tkanek. Główne dolegliwości to ból, wzrost temperatury ciała, dreszcze, obrzęk i zaczerwienienie skóry, ograniczenie ruchów w stawie.

Leczenie zastrzału

Podstawą leczenia zastrzału podskórnego, ścięgnistego, kostnego i stawowego jest antybiotykoterapia i zaopatrzenie chirurgiczne. Po wykonaniu znieczulenia miejscowego, dokonywane jest nacięcie powłok. Następnie usuwane są uszkodzone tkanki oraz treść ropna. W ranie pozostawiany jest niewielki drenik umożliwiający swobodny odpływ wydzieliny. Po założeniu opatrunku palec zostaje unieruchomiony do momentu zejścia stanu zapalnego, a wymaz z treści ropnej pobrany na posiew i antybiogram.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 1.

Znajdź najlepszego lekarza