Hernioplastyka sposobem Girarda

Hernioplastyka sposobem Girarda polecana jest zwłaszcza przy leczeniu niewielkich przepuklin, w których tylna ściana kanału pachwinowego jest dobrze zachowana. Należy do tzw. operacji napięciowych. Początkowe etapy operacji przebiegają podobnie jak w metodzie Bassiniego.

1. Ponad powrózkiem nasiennym przyszywany jest mięsień skośny wewnętrzny do więzadła pachwinowego. W najniższej części zszywanych tkanek musi pozostać niewielka przestrzeń, przez którą przechodzić będzie powrózek nasienny, a jego ukrwienie musi być kontrolowane i nie zostać upośledzone.

2. Drugą warstwę stanowi połączenie szwami przyśrodkowej blaszki rozcięgna mięśnia skośnego zewnętrznego z więzadłem pachwinowym. Następnie chirurg naszywa zewnętrzną blaszkę rozcięgna mięśnia skośnego zewnętrznego na blaszkę przyśrodkową pozostawiając również przestrzeń dla powrózka nasiennego.

Druga warstwa szwów.
Źródło: Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2, str. 12
3. W ten sposób wzmocniona zostaje przednia ściana kanału pachwinowego mięśniem i dwiema warstwami powięzi nad powrózkiem.

4. Zaszycie tkanki podskórnej i skóry.

Bibliografia:
1. Chirurgia, pod red. W. Noszczyka, Tom 1.
2. Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2.
3. Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych, J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis.