Hernioplastyka sposobem Halsteada należy to tzw. metod napięciowych. Technicznie przypomina ona metodę Bassiniego i jest jej modyfikacją. Różnica wynika jednak z tego, że powrózek nasienny przebiega tu pod skórą, na rozcięgnie mięśnia skośnego zewnętrznego.
Pierwsze etapy zabiegu wykonywane są według kolejności metody Bassiniego.
1. Chirurg dokonuje równoległego cięcia skóry i tkanki podskórnej do więzadła pachwinowego. Po dotarciu do kanału pachwinowego preparuje powrózek nasienny. Następnie odsłania worek przepuklinowy, otwiera go a zawartość odprowadza do jamy brzusznej. Po podwiązaniu podstawy worka przepuklinowego odcina jego dystalny (obwodowy) koniec. Szwami pojedynczymi zamyka ubytek w powięzi poprzecznej umacniając w ten sposób tylną ścianę kanału pachwinowego.
2. W kolejnym etapie szwem niewchłanialnym umacnia ścianę górną poprzez połączenie mięśnia skośnego wewnętrznego i poprzecznego z więzadłem pachwinowym, czyli ścianą dolną.
3. Zakładanie szwów przebiega od strony przyśrodkowej. Pierwszy szew zawiązywany jest w ten sposób, że przebiega przez powięź i okostną ponad guzkiem kości łonowej, a nadmiar nitki odcinany.
4. Następne szwy biegną kolejno na zewnątrz aż do pierścienia pachwinowego wewnętrznego "na podwieszeniu".
a następnie:
5. Chirurg likwiduje kanał pachwinowy przez założenie 1-2 szwów na rozcięgno mięśnia skośnego zewnętrznego bocznie od powrózka. Przyśrodkowy płat rozcięgna mięśnia skośnego zewnętrznego zostaje umocowany do więzadła pachwinowego pod powrózkiem nasiennym i naszyty płat boczny na płat przyśrodkowy również pod powrózkiem.
6. Powrózek nasienny zostaje ułożony w tkance podskórnej.
7. Po wykluczeniu krwawienia tkanka podskórna i skóra zostają zaszyte.
Bibliografia:
1. Chirurgia, pod red. W. Noszczyka, Tom 1.
2. Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2.
3. Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych, J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis.
