Hernioplastyka sposobem McArthura

Hernioplastyka sposobem McArthura stosowana jest przy leczeniu dużych przepuklin skośnych i prostych ze znacznym ubytkiem tylnej ściany kanału pachwinowego. Operacja tą techniką należy do tzw. metod napięciowych wykorzystywanych w chirurgii przepuklin.

  1. Chirurg dokonuje cięcia skóry i tkanki podskórnej równolegle do więzadła pachwinowego. Po dotarciu do kanału pachwinowego preparuje powrózek nasienny. Następnie odsłania worek przepuklinowy, otwiera go a zawartość odprowadza do jamy brzusznej. Po podwiązaniu podstawy worka przepuklinowego odcina jego dystalny (obwodowy) koniec.
  2. Następnie wycina w rozcięgnie mięśnia skośnego zewnętrznego pasek tkanki o szerokości 4-5 mm i długości 10-12 cm pozostawiając przyczep do kości łonowej.
  3. Ścięgno nawleka na igłę Deschampsa (lub inną dużą i zakrzywioną), którą podszywa mięsień skośny wewnętrzny i poprzeczny do więzadła pachwinowego.
  4. Ścianę tylną dodatkowo wzmacnia pojedynczymi szwami niewchłanialnymi zaszywając przestrzenie powstałe po poprzednim manewrze.
  5. Wszystkie powyższe czynności wykonywane są pod uniesionym powrózkiem nasiennym.
  6. Ścianę przednią kanału pachwinowego zamyka zbliżając pojedynczymi szwami brzegi rozcięgna mięśnia skośnego zewnętrznego.
  7. Zaszycie tkanki podskórnej i skóry.

Bibliografia:

  • Chirurgia, pod red. W. Noszczyka, Tom 1.
  • Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2.
  • Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych, J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis.

Znajdź najlepszego lekarza