Hernioplastyka sposobem Shouldicea

Hernioplastyka sposobem Shouldice (Tension free hernioplasty, operacja kanadyjska, najmniejszy odsetek nawrotów w ośrodkach wykonujących tę operację rutynowo)

Istota tego sposobu zaopatrywania kanału polega na utworzeniu czterowarstwowej ściany tylnej kanału pachwinowego wzmacniającej powłoki brzuszne. Metoda ta także należy do technik, w których poprzez wykorzystanie własnych tkanek chorego dochodzi do powstania dużego napięcia. Jednak przez wielu chirurgów jest ona nadal uważana za „złoty standard” i wiąże się z mniejszą liczbą powikłań.

  1. Chirurg wykonuje równoległe cięcie poprzeczne skóry 2-3 cm powyżej do więzadła pachwinowego. Po dotarciu do kanału pachwinowego preparuje powrózek nasienny, unosi i odciąga go specjalnym drenem. Następnie odsłania worek przepuklinowy i dokonuje jego oceny. Po wypreparowaniu worka przepuklinowego otwiera go w okolicy pierścienia pachwinowego wewnętrznego. Zawartość odprowadza do jamy brzusznej. Po podwiązaniu podstawy worka przepuklinowego odcina jego dystalny (obwodowy) koniec.
  2. W kolejnym etapie chirurg nacina tylną ścianę kanału pachwinowego, od pierścienia wewnętrznego w kierunku guzka kości łonowej. Węższy płat przyśrodkowy unosi i rozpoczynając od okolicy guzka łonowego zakłada szew pomiędzy głębiej położoną częścią uniesionego płata przyśrodkowego z wolnym brzegiem płata bocznego.
  3. Hernioplastyka sposobem Shouldicea
    Źródło: Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych,
    J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis, str.207, ryc. 4.83

  4. Tą samą nicią łączy się wolny brzeg płata przyśrodkowego do brzegu więzadła pachwinowego, w kierunku odwrotnym, od pierścienia wewnętrznego do guzka łonowego.
  5. Hernioplastyka sposobem Shouldicea
    Źródło: Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych,
    J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis, str.2087, ryc. 4.84

  6. Kolejne szwy zakładane są w pierścieniu wewnętrznym przez zbliżenie do siebie łuku poprzecznego i ścięgno więzadła pachwinowego w kierunku guzka łonowego i tą samą nicią w kierunku odwrotnym.
  7. Po wytworzeniu 4 warstw szwów chirurg zeszywa rozcięgno mięśnia skośnego zewnętrznego nad powrózkiem nasiennym.
  8. Po wykluczeniu krwawienia tkanka podskórna i skóra zostają zaszyte.

Bibliografia:

  • Chirurgia, pod red. W. Noszczyka, Tom 1.
  • Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2.
  • Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych, J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis.

Znajdź najlepszego lekarza