Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Reklama

Leczenie zachowawcze wrzodziejącego zapalenia jelita grubego polega na stosowaniu diety nie nasilającej biegunki. Zaleca się spożywanie ryżu, unikanie mleka wraz z jego przetworami, diety bogatoresztkowej, kawy, alkoholu i przypraw. Leczenie rzutów zależy od ich nasilenia. W rzucie lekkim stosuje się sulfasalazynę lub jej analogi (np. mesalazyna) oraz glikokortykosteroidy miejscowo. W przypadku występowania rzutu średnio ciężkiego stosuje się sulfasalazynę, glikokortykosteroidy doustnie oraz doodbytniczo. Pacjenci w tym stanie wymagają z reguły hospitalizacji. Natomiast w leczeniu rzutu ciężkiego stosuje się glikokortykosteroidy, a uzupełniająco antybiotyki o szerokim zakresie działania dożylnie. Ten stan wymaga bezwzględnej hospitalizacji oraz często żywienia pozajelitowego.

W leczeniu podtrzymującym (zapobieganie nawrotom choroby) stosuje się sulfasalazynę, a w przypadkach, gdy brak jest pełnej remisji zaleca się leki immunosupresyjne (azatioprynę).

Leczenie chirurgiczne wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Leczenie chirurgiczne wrzodziejącego zapalenia jelita grubego polega na całkowitym usunięciu odbytnicy oraz okrężnicy (proktokolektomia) i jest w zasadzie jedynym sposobem wyleczenia choroby.

Proktokolektomia

Całkowita proktokolektomia wykonywana metodą Soave umożliwia chorym zachowanie czucia wypełnienia i parcia. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego technika ta polega na nacięciu mięśniówki odbytnicy oraz oddzieleniu błony śluzowej odbytnicy tworząc mięśniowy „mankiet”. Następnie przez światło odbytu przeprowadza się całe jelito grube wraz z końcowym fragmentem jelita cienkiego (około 3 cm) i usuwa. W pozostawiony mankiet mięśniowy odbytnicy wszywa się całą grubość ściany jelita cienkiego aż do krawędzi odbytu skórnego.

Inną metodą jest całkowite usunięcie okrężnicy i odbytnicy z wytworzeniem sztucznego odbytu, czyli ileostomii. Ponadto można wykonać zabieg Ayletta, czyli prawie całkowite wycięcie okrężnicy z wytworzeniem zespolenia jelitowo-odbytniczego lub wytworzenie zbiornika jelitowego z przetoką sposobem Kocka.

Do takiej operacji chory musi być odpowiednio przygotowany. Należy oczyścić jelita za pomocą specjalnych preparatów oraz przyjmować antybiotyki, co zmniejszy ryzyko powikłań.

Wskazaniem do proktokolektomii jest nieskuteczność leczenia zachowawczego, rak bądź zmiana przedrakowa w jelicie grubym, zmiany chorobowe obecne w całym jelicie grubym oraz występowanie powikłań miejscowych (zwężenie, przetoki) również ze strony innych narządów. Natomiast wskazaniem nagłym do operacji jest gwałtowne pogorszenie się stanu chorego, przedziurawienie jelita, zapalenie otrzewnej, masywny krwotok oraz wstrząs septyczny.

Konsekwencją usunięcia jelita grubego jest zwykle nadmierna utrata wody, elektrolitów (potasu, sodu, magnezu), witaminy B12 i kwasów żółciowych, przyspieszenie pasażu jelitowego oraz zaburzony stan odżywienia z powodu licznych wypróżnień i ograniczeń dietetycznych.

Całkowita resekcja chroni przed rozwojem raka okrężnicy lub nawrotem choroby. Po upływie około 2 lat dochodzi do poprawy konsystencji oraz zmniejszeniu częstości oddawania stolca w ciągu dnia.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • A. Szczeklik: Choroby wewnętrzne, Tom 1.
  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.
  • J. Fibak: Chirurgia.
  • H.G. Grewe, K. Kremer: Chirurgia operacyjna, Tom 2.

Znajdź najlepszego lekarza

Dodatkowe informacje