Guz chromochłonny

Reklama

Guz chromochłonny (łac. pheochromocytoma) jest guzem wywodzącym się z rdzenia nadnerczy, dlatego jest guzem hormonalnie czynnym wydzielającym aminy katecholowe, do których należy adrenalina i noradrenalina.

Najczęściej występuje u osób po 40 rż., w rzadkich przypadkach jest przyczyną nadciśnienia tętniczego. Oprócz umiejscowienia w nadnerczach, guz chromochłonny może mieć inną lokalizację (występowanie ektopowe np. w pęcherzu moczowym, gruczole krokowym, w worku osierdziowym, w obrębie szyi), występować obustronnie lub mieć charakter złośliwy.

Objawy spowodowane są obecnością nadmiaru katecholamin i występują, jako odpowiedź na wysiłek fizyczny, stres, posiłek czy niektóre leki. Do objawów należą: napadowe lub utrwalone ciśnienie tętnicze, napadowe bóle głowy, odczuwalne bicie serca, pocenie się, blada i wilgotna skóra, szeroko rozszerzone źrenice, obniżenie ciśnienia tętniczego po zmianie pozycji z leżącej na stojącą, drżenie rąk, odczucie niepokoju. Rzadziej są to bóle w klatce piersiowej, nudności i wymioty, zaparcia, bóle brzucha, wzrost ciśnienia tętniczego podczas znieczulenia ogólnego, podania środków cieniujących w badaniach radiologicznych.

Diagnostyka guza chromochłonnego

Duże znaczenie w rozpoznawaniu guza chromochłonnego ma stwierdzenie we krwi lub w moczu zwiększonego stężenia katecholamin bądź ich metabolitów. Zwykle obserwuje się zwiększone dobowe wydalanie metoksykatecholamin z moczem. Oznaczyć również można poziom metoksykatecholamin we krwi, wydalanie z moczem adrenaliny, noradrenaliny, dopaminy, kwasu wanilinomigdałowego. W przypadku wątpliwości diagnostykę rozszerza się o wykonanie testu z klonidyną lub glukagonem. W rozpoznawaniu guza duże znaczenie mają badania obrazowe tj. ultrasonografia, tomografia komputerowa (CT), rezonans magnetyczny (MR), rzadziej scyntygrafia nadnerczy czy pozytonowa tomografia emisyjna (PET).

Leczenie guza chromochłonnego

Leczenie pheochromocytoma polega przede wszystkim na operacyjnym usunięciu nadnercza (adrenalektomia). Chorzy przed zabiegiem zobligowani są do przyjmowania leków blokujących receptory adrenergiczne ( np. labetalol, prazosyna, fenoksybenzamina).

Rokowanie po chirurgicznym usunięciu guza jest pomyślne, niekorzystnym czynnikiem rokowniczym jest rodzinne występowanie choroby, lokalizacja pozanadnerczowa oraz guzy o utkaniu złośliwym.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • A. Szczeklik: Choroby wewnętrzne, Tom 1.
  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 1.

Znajdź najlepszego lekarza