Zespół Cushinga

Reklama

Zespół Cushinga jest chorobą wynikającą z nadmiaru glikokortykosteroidów w organizmie. Przyczyną jest przede wszystkim gruczolak lub rak nadnerczy, także rozrost kory nadnerczy, nadmierne wytwarzanie ACTH (adrenokortykotropina, hormon pobudzający korę nadnerczy wydzielany przez przysadkę mózgową) nie tylko przez przysadkę mózgową, ale również przez guzy znajdujące się ekotopowo wytwarzające ACTH (rakowiak, grasiczak, guzy trzustki, rak rdzeniasty, guz chromochłonny, rak oskrzela) lub przyjmowane leki glikokortykosteroidowe.

Objawy zespołu Cushinga

Objawy zespołu Cushinga to: otyłość brzuszna, zaokrąglona twarz, nadciśnienie tętnicze, spadek siły mięśniowej, zanik mięśni, zaczerwienienie skóry, szerokie i czerwone rozstępy najczęściej na skórze brzucha, cienka skóra, skłonność do powstawania siniaków, złamania kości w przebiegu zmian osteoporetycznych, utrudnione gojenie się ran, skłonność do zakażeń, upośledzona tolerancja glukozy, wielomocz, wzmożone pragnienie i apetyt, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia potencji, miesiączkowania, widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, lipidowe, objawy niedoczynności tarczycy.

Diagnostyka zespołu Cushinga

Oprócz występowania charakterystycznych objawów podstawowe znaczenie w rozpoznawaniu zespołu Cushinga ma diagnostyka laboratoryjna. Oznacza się poziom potasu i fosforanów we krwi (obniżony), w moczu (podwyższony), stężenie glukozy we krwi (podniesione), cholesterol, trójglicerydy, kortyzol, ACTH. Wykonywane są często testy hamowania z deksometazonem służące do pomiaru dobowego stężenia kortyzolu we krwi oraz stymulujący test z CRH (kortykoliberyna uwalniana przez podwzgórze, stymuluje wytwarzanie ACTH) oceniający stężenie zarówno ACTH, jak i kortyzolu we krwi, badania obrazowe tj. rentgenodiagnostyka, tomografia komputerowa (CT), rezonans magnetyczny (MR), rzadko scyntygrafia nadnerczy.

Leczenie zespołu Cushinga

W przypadku obecności gruczolaka przysadki podstawą leczenia jest mikrochirurgiczne usunięcie guza. Najczęściej stosowaną metodą operacji przysadki jest zabieg z dojścia przez zatokę klinową (przez nos), bardzo rzadko przez otwarcie czaszki. Również guzy odpowiedzialne za ekotopowe wydzielanie ACTH oraz nadnerczy powinny zostać usunięte operacyjnie.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • A. Szczeklik: Choroby wewnętrzne, Tom 1.
  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 1.

Znajdź najlepszego lekarza