Po raz pierwszy laparoskopowego wycięcia pęcherzyka żółciowego (cholecystektomia laparoskopowa) dokonano w 1987 roku. Obecnie ze względu na wiele zalet tej techniki zabiegi metodą laparoskopową wykonywane są bardzo często i zastępują metodę klasyczną.
Metodę laparoskopową stosuję się w większości przypadków objawowej kamicy pęcherzykowej, po wykluczeniu przeciwwskazań. Kwalifikacja do zabiegu opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym, badaniach laboratoryjnych oraz USG.
Przeciwwskazania do cholecystektomii laparoskopowej
- ciężka skaza krwotoczna
- ostre zapalenie trzustki, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej
- wodobrzusze powstałe wskutek marskości wątroby
- ropniak pęcherzyka żółciowego
- kamica przewodowa
- liczne zrosty po przebytych operacjach
- ciąża (II i III trymestr)
- znaczna otyłość
Zalety cholecystektomii laparoskopowej
- krótszy okres hospitalizacji (1-2 dni)
- lepszy wygląd kosmetyczny
- krótszy okres nieobecności w pracy (do 10 dni)
- możliwość żywienia doustnego w kilka godzin po operacji
- brak konieczności podawania leków przeciwbólowych po operacji
- mniejsza liczba powikłań zakrzepowo-zatorowych
- mniejsze ryzyko powstania przepukliny pooperacyjnej
Powikłania cholecystektomii laparoskopowej
- uszkodzenie dróg żółciowych (najczęściej)
- rozedma podskórna, śródpiersiowa, opłucnowa
- ucisk żyły głównej dolnej
- hiperkapnia (wzrost ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla powyżej normy we krwi)
- zator gazowy przy dużym uszkodzeniu naczyń
- krwawienie
- uszkodzenie przewodu pokarmowego
Dorota Kozera
Bibliografia:
- Chirurgia, pod red. W. Noszczyka, Tom 2.
- Wybrane zagadnienia z chirurgii. Dla studentów V roku, Pod red. S. Zająca i M. Jędrasika.
