Przepuklina pooperacyjna

Reklama

Przepuklina pooperacyjna (łac. hernia postoperativa) jest powikłaniem wcześniej przebytych operacji jamy brzusznej (u około 10% osób po przebytych operacjach jamy brzusznej). Powstaje wskutek zbyt dużej odległości między założonymi szwami, nadmiernego napięcia szwów lub uszkodzenia naczyń krwionośnych, porażenie lub zwiotczenie mięśni brzucha, długiego cięcia powłok, zakażenia rany pooperacyjnej (proces ropny uniemożliwia zrost), nadmiernego ciśnienia w jamie brzusznej (wymioty, kaszel, czkawka, wysiłek).

Objawy towarzyszące przepuklinie to: ból, pociąganie, uczucie pieczenia lub guza, promieniowanie bólu podczas wysiłku. Duża przepuklina zaburza proces oddychania, osłabia perystaltykę oraz zwiększa ryzyko rozwoju choroby zakrzepowo-zatorowej.

Rozpoznanie przepukliny pooperacyjnej polega na dokładnym zbadaniu chorego przez lekarza. Nawet większe przepukliny mogą być bezobjawowe. Diagnostykę ułatwia lokalizacja w bliźnie pooperacyjnej.

Leczenie przepukliny pooperacyjnej

Leczenie przepukliny pooperacyjnej jest wyłącznie operacyjne. Przed operacją jednak chory powinien przejść szereg niezbędnych badań określających wydolność krążenia i oddechową (w tym m.in. spirometrię) oraz ćwiczenia oddechowe (kinezyterapię). Do metod operacyjnych należy autoplastyka ściany brzusznej, która polega na wypreparowaniu wrót przepukliny i ich warstwowym zszyciu, czasami z wykorzystaniem otaczających mięśni i powięzi. Inne metody do wzmocnienia linii szwów wykorzystują płaty skórne, powięzie lub tworzywa sztuczne. Ubytek w powłokach brzusznych uzupełnia się wszczepieniem siatki. Jest to skuteczny i beznapięciowy sposób leczenia przepukliny, po którym obserwuje się mniejsze ryzyko nawrotu przepukliny. Zaś metoda laparoskopowa zaopatruje przepuklinę od strony jamy brzusznej. Umożliwia ona plastykę przepukliny za pomocą łaty politetrafluoroetylenu (dosyć droga metoda).

Powikłaniem przepukliny pooperacyjnej jest uwięźnięcie (zawartość worka przepuklinowego nie wraca do jamy brzusznej, a wrota przepukliny ulegają zaciśnięciu) lub rzadziej zadzierzgnięciu (uwięźnięcie worka przepuklinowego wraz z naczyniami krezki) przepukliny.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.
  • J. Fibak: Chirurgia.

Znajdź najlepszego lekarza