Przepuklina rozworu przełykowego

Reklama

Przepuklina rozworu przełykowego to przemieszczanie się części żołądka przez rozwór przełykowy do klatki piersiowej. Wyróżniamy 5 typów przepukliny rozworu przełykowego: wślizgową, okołoprzełykową, mieszaną, wrodzony krótki przełyk oraz pourazową. Najczęściej występują w 4-7 dekadzie życia, częściej u kobiet niż mężczyzn.

Przepuklina wślizgowa

Przepuklina wślizgowa stanowi większość przypadków przepuklin rozworu przełykowego (nawet do 90%). Dochodzi w niej do swobodnego przemieszczania się przełyku w rozworze przełykowym z udziałem otrzewnej i do osłabienia zwieracza dolnego przełyku oraz zarzucania treści żołądkowej. Wpust żołądka znajduje się powyżej przepony. Chorzy skarżą się z tego powodu na zgagę, wymioty, zaburzenia połykania oraz bóle w klatce piersiowej.

Badania, jakie należy wykonać to: zdjęcie rentgenowskie z kontrastem w pozycji Trendelenburga (pozycja na wznak z obniżoną górną częścią ciała) oraz gastroskopię.

Przepuklina okołoprzełykowa

Przepuklina okołoprzełykowa polega na przemieszczaniu się do klatki piersiowej dna żołądka, wpustu i krzywizny większej. Wpust i czynność dolnego zwieracza przełyku są prawidłowe. Objawy mogą nie występować lub dochodzi do powikłań: zapalenie worka przepuklinowego, niedrożność przewodu pokarmowego, duszności, zaburzeń rytmu serca, powstania wrzodów w miejscach zwężenia oraz krwawienia.

Badania, jakie należy wykonać to: zdjęcie rentgenowskie z kontrastem w pozycji Trendelenburga oraz gastroskopię.

Przepuklina mieszana jest połączeniem przepukliny wślizgowej i okołoprzełykowej.

Wrodzony krótki przełyk jest stanem, w którym żołądek jest na stałe zlokalizowany w klatce piersiowej lub dolny odcinek przełyku wysłany jest błoną śluzową żołądka.

Leczenie przepukliny rozworu przełykowego

Leczenie przepukliny rozworu przełykowego jest w zasadzie operacyjne ze względu na możliwe powikłania, szczególnie w przypadku przepukliny okołoprzełykowej. Zabieg wykonuje się przeważnie z dostępu brzusznego.

Najczęściej wykorzystywaną metodą jest fundoplikacja Nissena (również laparoskopowo), a poszerzony rozwór przełykowy zwężany przy użyciu nici chirurgicznych. Operacja zostaje zwykle również uzupełniona o stabilizację żołądka poniżej przepony. Rokowanie w przypadku zabiegów planowych jest dobre.

Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu inhibitorów pompy protonowej, które łagodzą dolegliwości zarzucania kwaśnej treści żołądkowej do przełyku. Dawki leków zależą od nasilenia dolegliwości i powinny być ustalane przez lekarza.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • A. Bochenek, M. Reicher: Anatomia człowieka, Tom 1.
  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.
  • J. E. Skandalakis, S. N. Skandalakis, L. J. Skanadlakis: Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych.

Znajdź najlepszego lekarza

Dodatkowe informacje