Zabieg klasyczny w leczeniu przepukliny udowej

Zabieg klasyczny w leczeniu przepukliny udowej. W usunięciu przepukliny udowej można stosować dostęp bezpośredni: udowy, pachwinowy lub brzuszny. Dostęp udowy i pachwinowy jest stosowany najczęściej. W przypadkach wielkich przepuklin, szczególnie nawrotowych powikłanych długotrwałym ropieniem rany, korzystny jest sposób kombinowany.
Dostęp udowy: cięcie skórne podłużne, w połowie długości między guzkiem łonowym a tętnicą udową.
Dostęp pachwinowy: cięcie skórne przebiegające równolegle do więzadła pachwinowego.

Zamknięcie wrót przepukliny udowej można wykonać według dwóch poniższych sposobów:
- Metoda Payera - przez założenie pojedynczych, niewchłanialnych szwów łączących więzadło pachwinowe z okostną górnej gałęzi kości łonowej i powięzią mięśnia grzebieniowego. (opisano poniżej)
- Metoda Coopera - to pewniejsze zabezpieczenie przed przepukliną, polegające na zeszyciu kilkoma szwami więzadła pachwinowego z więzadłem łonowym górnym (więzadło grzebieniowe Coopera).

Przepuklinę udową uwalnia się od otaczających tkanek, treść przepukliny odprowadza do jamy brzusznej oraz zmniejsza nadmiar worka przepuklinowego lub odprowadza się go w całości. Pierścień udowy może zostać rozszerzony przez nacięcie więzadła rozstępowego, aby łatwiej odprowadzić przepuklinę.



Zamknięcie wrót przepukliny udowej metodą Payera poprzez założenie pojedynczych, niewchłanialnych szwów łączących więzadło pachwinowe z okostną górnej gałęzi kości łonowej i powięzią mięśnia grzebieniowego. Dopiero po założeniu wszystkich szwów - najczęściej wystarczają 3-4 szwy - zawiązuje się je.



Po zamknięciu wrót przepukliny należy sprawdzić, czy naczynia nie uległy zwężeniu. Założenie szwów na tkankę podskórną i skórę kończy zabieg.