Powiększona śledziona (splenomegalia) i leczenie śledziony

Reklama

Prawidłowa śledziona jest niewyczuwalna. Powiększoną śledzionę można wyczuć pod lewym łukiem żebrowym.

Powiększona śledziona wyróżnia się od innych guzów jamy brzusznej:

  • porusza się z oddechem,
  • powoduje stłumienie odgłosu opukowego,
  • nie można jej oddzielić od góry od łuku żebrowego,
  • wystająca spod łuku żebrowego przebiega skośnie obniżając się ku pępkowi.

Choroby powodujące powiększenie śledziony

Choroby układowe:

  • ostre choroby zakaźne,
  • nadciśnienie wrotne (np. w: marskości wątroby, zespole Budda-Chiariego, zakrzepie żyły wrotnej lub śledzionowej),
  • żółtaczka hemolityczna,
  • białaczki, ziarnica złośliwa, choroba Addisona-Biermera, czerwienica, szpiczak mnogi, mięsak,
  • kolagenozy.

Choroby samej śledziony:

  • zawał śledziony,
  • torbiele i inne guzy śledziony,
  • pourazowy krwiak śledziony.

Wskazania do wycięcia śledziony (splenektomia)

  1. Lecznicze - w chorobach układu krwiotwórczego:
    • niedokrwistość hemolityczna sferocytowa i autoimmunologiczna przewlekła,
    • małopłytkowość samoistna przewlekła,
    • chłoniaki nieziarnicze,
    • zwłóknienie szpiku.
  2. Lecznicze - w chorobach z nadciśnieniem wrotnym.
  3. Lecznicze - w chorobach śledziony:
    • pęknięcie śledziony pourazowe,
    • ropień śledziony,
    • guzy i torbiele śledziony.
  4. Diagnostyczne:
    • choroba Chodgkina,
    • chłoniaki nieziarnicze.

Głównym wskazaniem do splenektomii jest pęknięcie śledziony i hipersplenizm czyli stan wzmożonej czynności krwinkogubnej śledziony w przebiegu różnych chorób.

UWAGA: Splenektomii nie powinno się wykonywać u dzieci poniżej 4 r. ż., z powodu ważnej roli obronnej śledziony w organizmie.

Powikłania wycięcia śledziony

  • krwawienie,
  • ostre zapalenie trzustki w wyniku uszkodzenia jej ogona,
  • ropień podprzeponowy,
  • ciężko przebiegające zakażenia.

Urazowe pęknięcie śledziony

Czytaj więcej na ten temat: Urazowe pęknięcie śledziony.

Ratowanie śledziony

Ciężko przebiegające zakażenie jest najgorszym powikłaniem i może być przyczyną śmierci u około 5% chorych po splenektomii.

Dość duża część chorych z obrażeniami śledziony może być leczona zachowawczo, jeżeli ich stan jest wyrównany, nie ma innych wewnątrzbrzusznych obrażeń, a rozległość uszkodzeń samej śledziony jest minimalna.

Podwiązanie tętnicy śledzionowej w czasie laparotomii może pozwolić na zachowanie śledziony, zwłaszcza przy rozdarciach w okolicy wnęki. Częściowe wycięcie śledziony można osiągnąć podwiązując pojedyncze odgałęzienia tętnicy śledzionowej.

Inne sposoby to:

  • podwiązanie tętnic żołądkowych krótkich w celu opanowania krwawienia,
  • zakładanie szwów materacowych,
  • szwy mechaniczne,
  • zakładanie opatrunku z spongostanu lub kolagenu,
  • zaopatrzenie uszkodzenia biologicznymi klejami tkankowymi,
  • otoczenie śledziony siatką z wchłanialnego tworzywa.

Można także, jeśli śledziona jest oderwana od szypuły naczyniowej i kawałki jej leżą w jamie otrzewnej, wykonać autogenny przeszczep śledziony. Tkankę śledziony kroi się na plasterki i owija się siecią większą. Naczynia z sieci mogą wrosnąć w tkankę śledziony, która podejmie słabą czynność śledziony.

Znajdź najlepszego lekarza