TURP - przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego

Reklama

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego TURP (transurethral resection of the prostate) to tzw. „złoty standard” w chirurgicznym leczeniu łagodnego rozrostu prostaty. Jest to zabieg endoskopowy, wykonywany przez cewkę moczową, który cechuje się mniejszą inwazyjnością niż tradycyjna operacja. Po procedurze TURP pacjent doświadcza mniej nasilonych dolegliwości bólowych i spędza w szpitalu mniej czasu niż osoby poddawane zwykłej operacji.

Jakie są wskazania do przezcewkowej resekcji prostaty?

Zabieg TURP jest zalecany mężczyznom, którzy mimo intensywnego i prawidłowego leczenia zachowawczego (leczenie farmakologiczne) odczuwają nasilone dolegliwości spowodowane łagodnym przerostem gruczołu krokowego, takie jak:

  • niecałkowite opróżnienie pęcherza,
  • przerywany strumień moczu,
  • osłabienie strumienia moczu,
  • oddawanie moczu w nocy,
  • parcia naglące,
  • częste oddawanie moczu.

Inne wskazania do zabiegu są następujące:

  • nawracający krwiomocz,
  • nawracające infekcje układu moczowego, którym towarzyszy zaleganie moczu,
  • nietrzymanie moczu na skutek przewlekłego zatrzymywania moczu w pęcherzu,
  • znaczne zaleganie moczu,
  • poszerzenie górnych dróg moczowych, a także niewydolność nerek związana z łagodnym rozrostem prostaty,
  • nawracające epizody zatrzymania moczu (mogą prowadzić do uszkodzenia nerek),
  • duże uchyłki pęcherza moczowego z towarzyszącym im zaburzeniem opróżniania,
  • kamienie w pęcherzu moczowym.

Podczas kwalifikacji do zabiegu TURP istotny jest rozmiar prostaty – jej objętość oblicza się za pomocą badania USG. Przy objętości gruczołu krokowego większej niż 80 ml pacjenci są kwalifikowani zwykle do tradycyjnego zabiegu chirurgicznego.

Kiedy nie wolno wykonać przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego?

Przeciwwskazania do TURP są następujące:

  • rak prostaty,
  • duża objętość prostaty (>80-100 ml objętości),
  • przeciwwskazania do znieczulenia,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi,
  • istniejące zakażenie układu moczowego.

Jak wygląda przezcewkowa elektroresekcja prostaty?

Zabieg jest zazwyczaj wykonywany w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Pacjent zajmuje fotel ginekologiczny, jego nogi są umieszczone na podpórkach. Do cewki moczowej wprowadzony zostaje resektoskop (narzędzie wyposażone w układ optyczny oraz pętlę elektryczną, które służy do wycinania tkanki przerośniętego gruczołu krokowego). Resektoskop usuwa nadmiar tkanki prostaty, a jej skrawki zostają usunięte specjalną strzykawką. Jeśli u danego pacjenta współistnieje zwężenie cewki moczowej, można rozciąć je, ułatwiając tym samym odpływ moczu. Natomiast przy współwystępujących kamieniach w pęcherzu moczowym, w trakcie TURP istnieje możliwość skruszenia ich (złogi muszą być niewielkie). Po resekcji prostaty w pęcherzu moczowym umieszczony zostaje cewnik Foley'a. Cewnik umożliwia wypłynięcie pozostałości pooperacyjnych oraz skrzepów krwi z pęcherza. Nieobecność resztek tkanek oraz krwi w moczu to wskazanie do usunięcia cewnika. Zwykle dochodzi do tego po 48 godzinach od zabiegu.

Po resekcji gruczołu prostaty usunięty materiał jest badany pod mikroskopem. Badanie histopatologiczne jest niezbędne, pozwala bowiem wykluczyć ewentualną obecność komórek nowotworowych. Wynik badania jest dostępny po 2-3 tygodniach – należy skonsultować go z lekarzem urologiem podczas wizyty kontrolnej. W ciągu sześciu pierwszych tygodni po TURP należy oszczędzać siły i unikać wysiłku fizycznego o dużym natężeniu.

Powikłania po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego

Do powikłań wczesnych, które są związane z TURP, należą:

  • pooperacyjne zakażenie dróg moczowych,
  • krwawienie podczas zabiegu wymagające leczenia (niekiedy nawet transfuzji),
  • zapalenie najądrzy,
  • uszkodzenie pęcherza lub moczowodów, które stwarza konieczność naprawy chirurgicznej.

Do powikłań późniejszych TURP należą:

  • wysiłkowe nietrzymanie moczu,
  • krwawienie po zabiegu,
  • ejakulacja wsteczna (cofanie się nasienia do pęcherza moczowego w trakcie ejakulacji – jest to następstwo uszkodzenia zwieracza wewnętrznego cewki moczowej) - niestety występuje niemal zawsze i może prowadzić do niepłodności,
  • bliznowate zwężenie cewki moczowej,
  • bliznowate zwężenie szyi pęcherza moczowego,
  • długotrwałe lub przejściowe zaburzenia wzwodu.

Lekarz Marcin Buczek

Bibliografia:

  • Urologia, pod red. A. Borkowskiego.
  • Podstawowe operacje urologiczne, pod red. P. Albersa i A. Heidenreicha.

Znajdź najlepszego lekarza