Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW B)

O przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B mówimy wówczas, gdy zapalenie wątroby trwa co najmniej 6 miesięcy i przez ten okres nie doszło do wyeliminowania wirusa po fazie ostrej. W jego rozwoju sprzyjają czynniki: zakażenie okołoporodowe lub zakażenie we wczesnym dzieciństwie, duża liczba cząsteczek wirusa wywołująca zakażenie, ostry okres choroby przebiegający bez żółtaczki, łagodny przebieg ostrego okresu choroby, mała aktywność aminotransferazy alaninowej (ALAT) w ostrym okresie, płeć męska, starszy wiek, immunosupresja oraz stosowanie glikokortykosteroidów w okresie objawów zwiastunowych.

W początkowym okresie objawy mogą nie występować. Chorzy skarżą się na męczliwość, obniżony nastrój, pobolewania pod prawym łukiem żebrowym, nietolerancję tłuszczu i alkoholu. W badaniu stwierdza się cechy powiększenia wątroby, rzadziej śledziony. W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby dochodzi do włóknienia wątroby, a w rezultacie do rozwijającej się w ciągu 5 lat przebudowy marskiej narządu (u 8-20% chorych) i jego nieprawidłowego funkcjonowania. W wyniku tworzenia się kompleksów immunologicznych może wystąpić kłębuszkowe zapalenie nerek czy guzkowe zapalenie tętnic.

Ponadto HBV należy do wirusów onkogennych, co oznacza, że przewlekłe zakażenie jest czynnikiem poważnie predysponującym do raka wątrobowokomórkowego.

W przebiegu choroby wyróżniamy fazy:

  • Obostrzenie zmian zapalnych i martwiczych (wzrost aktywności ALAT),
  • Reaktywacja (nawrót aktywnego procesu u nosiciela bezobjawowego HBsAg lub osoby z przebytym WZW B),
  • Eliminacja (eliminacja HBeAg),
  • Serokonwersja (eliminacja HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe),
  • Reserokonwersja (ponowne pojawienie się HBeAg).

Diagnostyka przewlekłego zakażenia HBV

W badaniach stwierdza się niewielkie podwyższenie aktywności ALAT (aminotransferazy alaninowej) w mniejszym stopniu ASPAT (aminotransferaza aparaginowa), zaś w cięższych przypadkach zwiększone stężenie bilirubiny. Ocenie podlega również liczba płytek krwi oraz badanie ogólne moczu. W badaniach serologicznych stwierdza się obecność HBsAg i anty-HBc klasy IgG, można wykryć również HBeAg czy anty HBe czy DNA HBV (>105 kopii/ml), który świadczy o intensywnej replikacji wirusa.

W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B (WZW B) wykonywana jest biopsja wątroby i badanie histologiczne, które ocenia stopień nasilenia uszkodzenia wątroby oraz wyklucza inne przyczyny choroby.

Leczenie przewlekłego zakażenia HBV

Leczenie przewlekłego zakażenia HBV polega na eliminacji wirusa i zahamowaniu postępu marskości wątroby. W tym celu stosowane są leki przeciwwirusowe, jeżeli zachodzi intensywna replikacja HBV, dochodzi do przynajmniej dwukrotnego wzrostu poziomu ALAT w surowicy krwi oraz pojawienia się cech ciężkiego zapalenia wątroby w badaniu histologicznym, choć wskazania te lekarz rozważa indywidualnie. Do stosowanych leków przeciwwirusowych należy interferon alfa (INF), lamiwudyna, adefowir.

W przeciągu 5 lat choroba doprowadza do śmierci 15-40% chorych z marskością wyrównaną, zaś 70-80 % chorych z marskością niewyrównaną.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • A. Szczeklik: Choroby wewnętrzne, Tom 1.
  • Z. Dziubek: Choroby zakaźne i pasożytnicze.

Znajdź najlepszego lekarza

Dodatkowe informacje