Ropień wątroby

Ropień wątroby, czyli odgraniczona przestrzeń w tkance wypełniona ropą, w przypadku wątroby może powstać wskutek zakażenia bakteryjnego lub rzadziej amebą. Do zakażenia bakteryjnego dochodzi drogą wstępującą z dróg żółciowych, drogą wrotną bądź przez tętnicę wątrobową, z okolicznych narządów, w wyniku urazu (zakażony krwiak lub zbiornik żółci) oraz na podłożu o nieustalonej przyczynie. Najczęściej spotyka się ropnie wywołane przez bakterie: Klebsiella, Streptococcus, Psudomonas, Eschericha coli.

Charakterystyczne objawy występujące u chorych to: gorączka, dreszcze, ból zlokalizowany pod prawym łukiem żebrowym. Może dojść do powiększenia wątroby, żółtaczki, spadku masy ciała czy pojawienia się płynu w opłucnej.

Rozpoznanie ustala się na podstawie ultrasonografii, tomografii komputerowej. W badaniu radiologicznym obraz jest mało charakterystyczny.

Ropnie amebowe występują przeważnie w krajach o klimacie subtropikalnym i tropikalnym. Do zakażenia dochodzi poprzez cysty ameby (Entamoeba histolytica) znajdujące się w wodzie, następnie przez układ wrotny, naczynia chłonne lub otrzewną cysty dostają się do wątroby.

Objawy, które pojawiają się u chorego to przede wszystkim ból pod prawym łukiem żebrowym, czasem krwawa biegunka. W badaniu stwierdza się cechy powiększonej wątroby.

Diagnostyka ropnia amebowego oprócz ultasonografii i tomografii komputerowej skierowana jest na badanie kału w poszukiwaniu pasożytów oraz nakłuciu ropnia i aspiracji treści ropnej do badania bakteriologicznego (ujemne).

Leczenie ropni wątroby

Leczenie ropni bakteryjnych wątroby polega na nakłuciu i aspiracji ropnia pod kontrolą ultrasonografii i ogólnym podaniem antybiotyku odpowiednio dobranego do czynnika wywołującego zakażenie. Jeśli dodatkowo u chorego występuje nieprawidłowość w obrębie dróg żółciowych, wówczas dokonuje się wymiany protezy, jeśli umiejscowiona jest ona w przewodzie żółciowym, a następnie włącza antybiotykoterapię. Można również zastosować drenaż przezskórny zewnętrzny.

Leczenie ropni amebowych wątroby opiera się na stosowaniu metronidazolu, nakłuciu i aspiracji treści ropnej lub drenażu.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.

Znajdź najlepszego lekarza