Wirusowe zapalenie wątroby typu D (WZW D)

Wirus typu D jest wirusem niekompletnym i może replikować się tylko dzięki obecności HVB, zatem musi dojść do jednoczesnego zakażenia tymi wirusami (koinfekcji) lub nadkażenia nosiciela HBV. HVD jest rozpowszechniony na całym świecie, ale w rejonie Morza Śródziemnego, Kenii, Rumunii, Chin, Tajwanu, Kolumbii czy Wenezueli może występować endemicznie.

Do zakażenia dochodzi drogą krwiopochodną, płciową i okołoporodową. Wirus typu D działa niszcząco na komórki wątroby (cytopatycznie), a nasilenie tych zmian jest większe niż u nosicieli HVB.

Objawy przy jednoczesnym zakażeniu z HBV są w zasadzie takie same, jak w WZW B. Nadkażenie prowadzi zwykle do zaostrzenia procesu pierwotnego. Przewlekłe zakażenie rozwija się u około 80 % chorych.

Diagnostyka i leczenie WZW D

W przypadku koinfekcji w surowicy krwi oznacza się przeciwciała anty-HBc i anty-HDV klasy IgM. Po 6-12 tyg. anty-HDV IgM zostają zastąpione przez przeciwciała klasy IgG. Natomiast przy nadkażeniu anty-HDV IgM są zastępowane przez IgG i przez pewien okres przeciwciała obu klas są wykrywane równocześnie. Nie występuje anty-HBc. U osób wyleczonych obecność anty-HDV IgG jest dowodem przebytego zakażenia.

Leczenie jest takie samo jak w przypadku WZW B.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • Z. Dziubek: Choroby zakaźne i pasożytnicze.

Znajdź najlepszego lekarza

Dodatkowe informacje