Appendektomia klasyczna

Wycięcie wyrostka robaczkowego - Appendektomia klasyczna.

Typowym cięciem skórnym w operacji zapalenia wyrostka robaczkowego jest cięcie McBurneya. Jest to cięcie skośne, w 1/3 odległości między kolcem biodrowym przednim górnym a pępkiem.

Cięcie McBurneya w appendektomii klasycznej zapalenia wyrostka robaczkowego
Cięcie McBurneya
Źródło: Wikipedia

Wykonuje się także cięcie bardziej podłużne wzdłuż linii skórnych. Następnie rozdziela się podłużnie włókna mięśni skośnych brzucha i mięsień poprzeczny. Cięcia te są kosmetyczne i wykonywane wtedy, gdy proces zapalny wyrostka jest słabo nasilony.

Do operowania trudno dostępnych, ropowiczych wyrostków stosuje się cięcie przyprostne wzdłuż bocznego brzegu mięśnia prostego brzucha Takie cięcie można łatwo przedłużyć w razie utrudnionego dostępu do wyrostka. W wątpliwych przypadkach uzasadnione jest cięcie w linii środkowej, umożliwiające dokładne badanie jamy brzusznej.

Po otwarciu otrzewnej wyszukujemy kątnicę, która wyróżnia się od innych różowych pętli jelitowych bardziej niebieskim odcieniem i podłużnymi taśmami, na końcu których leży wyrostek. Kątnicę chwyta się lewą ręką. Lekkim pociągnięciem w dół i ku górze można ją wyłonić przed powłoki brzuszne.

Wyrostek robaczkowy chwyta się kleszczykami za krezeczkę. Należy pamiętać, że wyrostek jest źródłem infekcji dlatego nie wolno go dotykać ręką ani ściskać żadnym narzędziem.

Wyrostek oddzielamy od krezeczki powoli go odcinając w taki sposób, żeby nie dotykał innych trzewi ani przekroju rany. Uzyskujemy to otaczając go gazami.

Dochodząc do tętnicy wyrostka robaczkowego podwiązujemy ją podwójnie możliwie blisko jej pnia. W ten sposób uzyskujemy wypreparowaną podstawę wyrostka.

Po wyizolowaniu wyrostka robaczkowego jego podstawę miażdży się za pomocą kleszczyków lub zacisku
Miażdżenie podstawy wyrostka robaczkowego.
Źródło: Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2, str. 140

Po wyizolowaniu wyrostka robaczkowego jego podstawę miażdży się za pomocą kleszczyków lub zacisku. Poniżej miejsca zmiażdżenia zakłada się na kątnicę szew kapciuchowy. Szew pozostawiamy nie zawiązany.

Podstawę wyrostka robaczkowego podwiązuje się za pomocą podwiązki. Kleszczykami chwyta się wyrostek powyżej miejsca zmiażdżenia. Wyrostek robaczkowy odcina się za pomocą noża pomiędzy podwiązką a założonym zaciskiem.

Kikut wyrostka joduje się i wgłębia za pomocą pęsety anatomicznej. Podciągnięty szew kapciuchowy zawiązuje się.

szew kapciuchowy w appendektomii klasycznej zapalenia wyrostka robaczkowego Zakładanie szwu kapciuchowego
Zakładanie szwu kapciuchowego
Źródło: Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 2, str. 140

Pierwszy szew kapciuchowy zostaje zabezpieczony przez założenie drugiego szwu kapciuchowego. Niekiedy drugim piętrem może być także szew w kształcie litery Z.

I w końcu zamykamy otrzewną i powłoki brzuszne.

Jeśli wyrostek był otoczony ropą, można pozostawić cienki dren w otrzewnej na kilka dni, można też otrzewną zaszyć "na głucho", a drenować tkankę podskórną.

Znajdź najlepszego lekarza