Żylaki powrózka nasiennego

Reklama

Mianem żylaków powrózka nasiennego określamy poszerzone naczynia żylne splotu wiciowatego zbierającego krew z jądra. W trakcie badania są one wyczuwalne w obrębie moszny jako twory guzowate obecne nad jądrem. Żylaki powrózka nasiennego można wykryć już u nastolatków. U młodych mężczyzn uznawane są za jedną z głównych przyczyn niepłodności. Związane są one z przyjęciem przez człowieka pionowej, dwunożnej postawy ciała, co uwrażliwiło nas na problem zastoju żylnego.

Naczynia krwionośne jądra
Naczynia krwionośne jądra - widok od strony bocznej.
1) tętnica mięśnia dźwigacza jądra, 2) tętnica nasieniowodu, 3) żyła i tętnica jądrowa, 4) splot wiciowaty

Powrózek nasienny
Powrózek nasienny prawy po rozchyleniu osłonek - widok od strony brzusznej.
1) powrózek nasienny, 2) żyła jądrowa, 3) gałąź płciowa nerwu płciowo-udowego, 4) splot wiciowaty, 5) nasieniowód, 6) tętnica jądrowa, 7) worek mosznowy

Występowanie żylaków powrózka nasiennego

Częstość występowania żylaków powrózka nasiennego podawana przez różnych autorów waha się w zależności od wieku badanych, od stopnia zaawansowania jak i od metody badania między 5 a 30%, średnio w granicach 15%. Żylaki powrózka nasiennego praktycznie nie występują u młodszych dzieci, sporadycznie wykrywane są przed 12 rokiem życia, a po tym okresie częstość ich rośnie wraz z wiekiem, by około 15 roku życia ustabilizować się na poziomie stwierdzanym u dorosłych mężczyzn. Charakterystyczne jest, że wśród mężczyzn zgłaszających się z powodu niepłodności odsetek stwierdzanych żylaków sięga 30-40%.

Przyczyny żylaków powrózka nasiennego

Rozpatrując przyczyny powstawania żylaków powrózka nasiennego należy uwzględnić wpływ trzech czynników:

  1. Istotnym elementem jest wzrost ciśnienie hydrostatycznego w obrębie żył odprowadzających krew z jądra. Ma to związek z różnicami anatomicznymi w ich przebiegu po prawej i lewej stronie ciała.
  2. Lewa żyła jądrowa uchodzi do żyły nerkowej pod kątem prostym, prawa zaś wnika skośnie do żyły głównej dolnej. Powoduje to w efekcie, że lewa jest znacznie dłuższa od prawej, a słup krwi w jej obrębie wyższy. W związku z tym ciśnienie hydrostatyczne jest również większe.
  3. Ponieważ taka budowa naczyń jest powszechna, musi istnieć dodatkowy element.
  4. Może nim być niewydolność mechanizmu zastawkowego lub istnienie dodatkowego krążenia obocznego, co objawia się wstecznym odpływem żylnym.

  5. Sugerowana jest również inna przyczyna znana jako zjawisko "dziadka do orzechów".

Według tej teorii lewa żyła nerkowa jest zaklinowana między aortą od tyłu, a tętnicą krezkową górną od przodu, co powoduje przeniesienie podwyższonego ciśnienia hydrostatycznego do splotu wiciowatego. Analogicznie donoszono również, że może dochodzić do wzrostu ciśnienia w żyłach nasiennych w związku z uciśnięciem żyły biodrowej wspólnej między tętnicą biodrową a brzegiem miednicy.

Wszystkie te predyspozycje powodują, że ponad 90% żylaków powstaje po stronie lewej.
Jeżeli są one stwierdzane po stronie prawej powinna zostać wdrożona dalsza diagnostyka w celu wyjaśnienia przyczyn ewentualnego ucisku żył z zewnątrz np. przez guz.

Położenie zaotrzewnowe narządów i naczyń
Położenie zaotrzewnowe narządów i naczyń, po stronie prawej zachowana warstwa tłuszczowa zaotrzewnowa - widok od strony brzusznej
1) żyła główna dolna, 2) aorta, 3) nerka prawa, 4) nerka lewa, 5) żyła jądrowa lewa, 6) żyła jądrowa prawa, 7) tętnica jądrowa prawa, 8) tętnica jądrowa lewa, 9) moczowód prawy, 10) moczowód lewy, 11) tętnica krezkowa dolna

Na podstawie artykułu "Żylaki powrózka nasiennego u dzieci i młodzieży" Dariusz Olejniczak, Emeryk Samolewicz; "Nowa Pediatria" zeszyt 20 (3/2000).

Znajdź najlepszego lekarza

Dodatkowe informacje