Wycięcie i nacięcie torbieli jajnika

Torbiele to różnej wielkości pęcherzyki wypełnione cieczą lub krwią, umiejscowione wewnątrz jajników, w ich ściance lub sporadycznie na zewnątrz. Torbiele wywoływane są nieprawidłowościami w czynności cyklu. Najczęstszą przyczyną jest przetrwanie pęcherzyka Graffa, który zamiast pęknąć rośnie zwiększając swoją objętość.

Wskazania do usunięcia torbieli jajnika

Podstawowym czynnikiem kwalifikującym torbiel do operacji jest charakter zdiagnozowanej zmiany. Niekiedy torbiele mogą stanowić postać nowotworu, wówczas interwencja jest niezbędna. Kolejnym wskazaniem do poddania wykrytej zmiany zabiegowi jest znaczny jej rozmiar. O ile torbiele małe i niewykazujące cech nowotworowych można poddać antybiotykoterapii, kuracji hormonalnej lub pozostawić do cyklicznej obserwacji, o tyle w zmianach o większych niż zwykłe rozmiarach, należy rozważyć leczenie operacyjne.

W większości przypadków zaleca się stosowanie terapii hormonalnej, która najczęściej przynosi oczekiwane rezultaty.

Rozpoznanie torbieli odbywa się zasadniczo w drodze badania ultrasonograficznego. Wynik badania w dużej mierze przesądza o doborze metody leczenia.

Istnieją dwie zasadnicze techniki operacyjnego usuwania torbieli jajnika. Wyróżnia się metodę laparoskopową oraz laparotomijną (tradycyjną).

Laparoskopia

Wskazaniem do laparoskopii jest całkowita pewność, co do tego, że rozpoznana zmiana nie jest złośliwa. Zabiegowi poddaje się pacjentki, które nie przekroczyły 50. roku życia.

Istotą leczenia laparoskopowego jest dostęp do narządów w obrębie jamy brzusznej przez dno pępka, w którym wykonuje się nieznacznych rozmiarów nacięcie. Następnie do brzucha wtłacza się dwutlenek węgla zapewniający zwiększenie objętości przestrzeni, w której zabieg się przeprowadza. Umożliwia to również precyzyjne wyodrębnienie operowanego narządu. W dalszej kolejności wprowadza się sondę (laparoskop) umożliwiającą obserwowanie w powiększeniu okolic jajnika. W ślad za laparoskopem umieszcza się w jamie brzusznej narzędzia potrzebne do wykonania zabiegu.

Pierwszym etapem laparoskopowego usunięcia torbieli jajnika jest wytoczenie objętego zmianą jajnika. Ujętą kleszczykami korę jajnika nacina się skalpelem lub koaguluje za pomocą igły elektrycznej. Druga z metod jest szczególnie zalecana kobietom w wieku rozrodczym ze względu na mniejsze rzutowanie za czynność jajnika i niewielki ubytek tkanki.

Kolejne działania służą odwarstwieniu torbieli od kory jajnika. W tym celu stosuje się płukanie jajnika roztworem soli fizjologicznej oraz odsysanie. W dalszej kolejności odcina się torbiel od powierzchni jajnika za pomocą nożyczek z zastosowaniem towarzyszącej metody koagulacyjnej, która minimalizuje krwawienie. Po odseparowaniu torbieli od powierzchni kory, wyłuszczona torbiel zostaje ostatecznie usunięta.

Laparoskopia jest metodą mniej inwazyjną niż tradycyjna, a powikłania po zabiegu stanowią rzadkość. Okres rekonwalescencji jest krótki, a zabieg nie pozostawia właściwie żadnych zmian o charakterze estetycznym.

Metoda klasyczna (laparotomia)

Torbiele, które zostały zidentyfikowane jako zmiany nowotworowe oraz zmiany znacznych rozmiarów, wymagają usunięcia metodą tradycyjną, w drodze laparotomii.

Wielkość i rodzaj zmiany warunkują wybór wariantu operacji. Torbiele znacznego rozmiaru niewykazujące cech złośliwości usuwa się metodą poprzecznego cięcia nadłonowego, po uprzednim opróżnieniu z wypełniającej je treści.

Zmiany złośliwe eliminuje się przy zastosowaniu cięcia podłużnego.

Jeżeli torbiel osiągnęła rozmiary uniemożliwiające jej wytoczenie przez ranę wykonaną właściwym cięciem, wówczas zachodzi konieczność zastosowania punkcji. Nacięcia torbieli wykonuje się na jej biegunie brzusznym, po czym odsysa się wypełniającą ją treść. Dopiero tak opróżnioną i zwiotczałą torbiel w rozmiarze umożliwiającym jej wyprowadzenie przez ranę usuwa się z jamy brzusznej.

Jeżeli zdiagnozowana zmiana ma charakter złośliwy, wówczas wraz z usuwaną torbielą dokonuje się ekstrakcji jajnika i macicy. W pewnych przypadkach możliwe jest jednak zastosowanie zabiegu oszczędzającego i ograniczenie usuwanego przydatku do jednej strony. Oczywiście, warunkiem takiego działania jest brak podejrzeń, co do rozprzestrzenienia się nowotworu.

Lekarz Anna Syrkiewicz

Znajdź najlepszego lekarza