Ropień odbytu i przetoka okołoodbytnicza

Skóra wokół brzegu odbytu posiada bogatą pigmentację, zawiera mieszki włosowe oraz gruczoły łojowe. Dolna część kanału odbytu posiada gruczoły łojowe, ale nie występują tu mieszki włosowe. Natomiast górna część odbytu pokryta jest już właściwą błoną śluzową. Strefy te oddzielone są od siebie linią grzebieniastą, która utworzona jest przez brzegi zastawek odbytu i zagłębienia w błonie śluzowej.

Ropień odbytu powstaje wskutek zakażenia gruczołu odbytu w obrębie zagłębień tworzących linię grzebieniastą. W wyniku szerzenia się procesu zapalnego dochodzi do przebicia się ropnia przez skórę i ujścia zewnętrznego.

Ropnie i przetoki mogą być również wynikiem chorób tj. choroba Leśniowskiego-Crohna, rakiem odbytu czy odbytnicy, promienicą.

Objawy ropnia odbytu i przetoki okołoodbytniczej

Do objawów, które sugerują ropień lub przetokę odbytu należą: ból w okolicy odbytu, gorączka, dreszcze, utrudnione oddawanie moczu. Okolica odbytu jest zaczerwieniona, występuje bolesny przy ucisku guzek, z którego wydobywać się może treść ropna. W zaawansowanym stadium dołącza się brudzenie bielizny i uczucie dyskomfortu.

Rozpoznanie opiera się na badaniu lekarskim, ultrasonografii przezodbytniczej, a w wyjątkowych przypadkach wykonuje się rezonans magnetyczny czy fistulografię (badanie radiologiczne oceniające przebieg przetoki). Przy ustalaniu przebiegu przetok okołoodbytniczych pomocne jest wstrzykiwanie do ich kanału błękitu metylenu lub wody utlenionej przy jednoczesnym badaniu anoskopowym (badanie za pomocą wziernika, który uwidacznia oświetlony kanał odbytu).

Leczenie ropnia odbytu i przetoki okołoodbytniczej

Leczenie ropnia odbytu i przetoki okołoodbytniczej jest w zasadzie chirurgiczne i polega na nacięciu ropnia i jego drenażu. Zabieg dokonuje się przy znieczuleniu miejscowym. Wykonane przez chirurga nacięcia umożliwiają odpływ ropnej treści. W ranie pozostawiane są setony ( tasiemka z gazy) odpowiednio nasączone jodoformem, które po upływie 24 godzin powinny zostać usunięte. W przypadku obecności przetok zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym lub zewnątrzoponowym. Przetoki proste wycina się w całości pozostawiając niezaszyte brzegi rany, natomiast głębsze przetoki są nacinane i zabezpieczane przez pozostawione w ranie nasączone jodoformem setony.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.
  • J. E. Skandalakis, S. N. Skandalakis, L. J. Skanadlakis: Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych.

Znajdź najlepszego lekarza