Instrumentarium laparoskopii

Instrumentarium laparoskopii

Instrumenty wykorzystywane w laparoskopii
Instrumenty wykorzystywane w laparoskopii.
Źródło: Laparoscopic Hernia Surgery an operative guide; K. A. Leblanc, str. 28

Laparoskop

Laparoskop to najważniejsza część instrumentarium umożliwiająca oglądanie pola operacyjnego. Składa się z teleskopu, kamery oraz źródła światła.

Teleskop
Teleskop posiada łańcuch soczewek przenoszących obraz z jamy brzusznej. Soczewki otoczone są cylindrem włókien szklanych światłowodu przewodzących światło na pole operacyjne. Zakończenia teleskopu dają możliwość oglądania obrazu na wprost lub pod odpowiednim kątem.

Teleskopy
Rodzaje teleskopów z różnymi kątami patrzenia.

Kamera
Kamera telewizyjna zakładana jest na koniec teleskopu i transmituje obraz na ekran monitora. Razem z układem optycznym teleskopu umożliwia uzyskanie przy zbliżeniach dziesięciokrotnych powiększeń. Zachowuje przy tym ostrość obrazu niezależnie od odległości.

Widok z kamery w trakcie laparoskopii
Widok z kamery w trakcie laparoskopii.
Źródło: Ilustrative Handbook of General Surgery; H. Chen, str. 67

Źródło światła
Źródło światła, dzięki technice światłowodowej, może być poza teleskopem. Najczęściej używa się ksenonowego źródła światła o mocy 150-300 W. Światło to daje oświetlenie o widmie zbliżonym do naturalnego i tym samym zachowuje wiernie barwy.

Igły do wytwarzania odmy otrzewnej

Kaniula Hansona - używa się przy otwartej laparoskopii, daje dodatkowy margines bezpieczeństwa.

Igła Veressa - najwygodniejsza, powszechnie stosowana. Jej istotną częścią jest ruchoma tępa końcówka. Przechodząc przez powłokę brzuszną końcówka cofa się odsłaniając ostrze. Po przebiciu otrzewnej, czemu towarzyszy słyszalny trzask, tępa końcówka wysuwa się podążając przed ostrzem i zapobiega w ten sposób uszkodzeniom trzewi.

Igła Veressa
Igła Veressa - najczęściej używana do wytworzenia odmy otrzewnej.
Źródło: Device Technologies

Trokary

Trokary to rurowate narzędzia składające się z zakończonego ostro trzpienia oraz znajdującej się na zewnątrz kaniuli. Ostra część trokaru nacina powłoki brzucha, umożliwiając wprowadzenie podążającej za nią kaniuli. Po wycofaniu trzpienia z ostrą końcówką pozostaje kaniula otwierająca połączenie między jamą otrzewną a otoczeniem.

Po wprowadzeniu do pustej przestrzeni otrzewnowej tnąca część trokaru zostaje automatycznie zabezpieczona wysuwającym się mankietem zmniejszającym ryzyko przypadkowego uszkodzenia trzewi. Kaniule trokaru zaopatrzone są w systemy zastawek powstrzymujących ucieczkę gazu z jamy otrzewnej.

Trokary
Różne rodzaje trokarów wraz z wyposażeniem.
Źródło: Laparoscopic Hernia Surgery an operative guide; K. A. Leblanc, str. 45-46

Insuflator

Insuflator to urządzenie służące do wytworzenia i utrzymania odmy otrzewnej. Urządzenia sterujące insuflatorem umożliwiają regulację przepływu oraz utrzymanie stałego ciśnienia gazu w jamie otrzewnej.

Zazwyczaj operuje się przy ciśnieniu 12-15 mm Hg. Insuflatory używane podczas laparoskopii diagnostycznych mogą być niskoprzepływowe, natomiast dla celów operacyjnych potrzebny jest przepływ ok. 10 l/min.

Najczęściej używanym gazem jest dwutlenek węgla ze względu na swoją cenę i niepalność. Jest także absorbowany w krótkim czasie. Jeśli mała ilość dwutlenku węgla dostanie się do układu żylnego, niebezpieczeństwo zatoru gazowego jest znacznie mniejsze niż w przypadku innych gazów. Inne gazy pozostające do dyspozycji w laparoskopii to: powietrze, tlen, azot, podtlenek azotu i hel.

Narzędzia operacyjne

Narzędzia operacyjne to zmodyfikowane narzędzia używane w chirurgii klasycznej.

Używa się różnego rodzaju nożyczek, kleszczyków, grasperów (atraumatyczne szczypczyki laparoskopowe) czy haków, za pomocą których preparuje się, przecina, podnosi lub napina tkanki. Większość tych narzędzi przystosowana jest do elektrokoagulacji.

Często jedno narzędzie może służyć do kilku czynności, np. preparowania, przyżegania, płukania i odsysania, ca znacznie ułatwia pracę i skraca czas operacji.

Hemostaza

Hemostaza osiągana jest głównie przez elektrokoagulację, rzadziej termokoagulację laserem, klipsowanie, podwiązywanie lub szycie.

Klipsowanie polega na zakładaniu na przecinane naczynia lub przewody metalowych, zaciskających światło klipsów. Klipsy zakłada się za pomocą automatycznych klipsownic metalowych lub z tworzywa sztucznego.

Akwapurator

Akwapurator to urządzenie, które umożliwia płukanie oraz odsysanie krwi i płynów z pola operacyjnego.

Znajdź najlepszego lekarza