Torbiel włosowa

Torbiel włosowa (łac. cystis pilonidalis), zwana także zatoką włosową, powstaje z powiększających się zapalnie zmienionych mieszków włosowych (wskutek zakażenia, najczęściej bakteriami beztlenowymi) i zawiera włosy, które rosną w jej wnętrzu. Stan zapalny tworzy się w tkance podskórnej w okolicy krzyżowo-guzicznej (szpary międzypośladkowej). Dochodzi do powstania przestrzeni z jednym lub większą ilością otworów w skórze, przez które wydziela się treść surowiczo-ropna.

Zwykle dolegliwość dotyczy młodych mężczyzn, szczególnie brunetów prowadzących siedzący tryb życia. Duży wpływ ma również nadmierna potliwość, przestrzeganie zasad higieny osobistej. Torbiel włosowa cechuje się również częstymi nawrotami, a w fazie ostrej dochodzi do wytworzenia ropnia z towarzyszącymi objawami (gorączka, ból, obrzęk i zaczerwienienie w okolicy międzypośladkowej).

Leczenie torbieli włosowej

Leczenie torbieli włosowej polega na nacięciu, drenażu w znieczuleniu miejscowym i przepłukiwaniu zmiany roztworami odkażającymi oraz usunięciu włosów. W innych przypadkach stosuje się oszczędne wycięcie zmian i usunięcie martwiczych tkanek wraz z włosami lub rozległe wycięcie miejscowe, które polega na usunięciu wszystkich kanałów łącznie z marginesem zdrowej tkanki (około 0,5cm). Przy czym głębokość nacięcia jest znaczna i sięga do powięzi krzyżowo-guzicznej. W tej metodzie okres gojenia jest długi, a nawroty są stosunkowo częste (nawet do 40% przypadków).

Skuteczniejszą metodą wydaje się być szerokie wycięcie skóry i tkanki podskórnej aż do powięzi krzyżowo-guzicznej i zszycie rany z pokryciem ubytku przesuniętym z sąsiedztwa płatem skórno-podskórnym Limberga (do 3% nawrotów). Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym z założeniem głębokich szwów wchłanialnych oraz niewchłanialnych szwów skórnych. Szwy skórne zdejmuje średnio 10 dni po operacji, chory przebywa krócej w szpitalu i szybciej wraca do normalnego trybu życia. Wybór metody zależy przede wszystkim od zaawansowania zmiany, obecności innych chorób oraz umiejętności chirurga.

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • W. Noszczyk: Chirurgia, Tom 2.

Znajdź najlepszego lekarza