Anatomia śledziony

Śledziona (łac. lien, splen) jest nieparzystym narządem układu krążenia znajdującym się w jamie brzusznej, w lewym podżebrzu pod przeponą wzdłuż X żebra. Kształtem zbliżona jest do połączonych ze sobą cząstek pomarańczy, choć jej powierzchnia modelowana jest głównie przez narządy sąsiednie. Prawidłowa i niepowiększona śledziona ma długość 12 cm i szerokość około 7 cm. Przeciętna masa to 150-200g.

Budowa zewnętrzna śledziony
Budowa zewnętrzna śledziony.
Źródło: J. Sokołowska-Pituchowa: Anatomia człowiek, str. 351, ryc. 246

Położenie śledziony
Położenie śledziony.
Źródło: A. Bochenek, M. Reicher: Anatomia człowieka, Tom 3, str. 21, ryc. 8

Oglądając śledzionę z zewnątrz można wyróżnić powierzchnię wypukłą przylegającą do części żebrowej przepony oraz wklęsłą, która ściśle sąsiaduje z żołądkiem, nerką i ogonem trzustki, a od dołu z okrężnicą. Powierzchnia wklęsła tworzy wnękę, przez którą wnikają do narządu rozgałęzienia tętnicy i żyły śledzionowej. Z zewnątrz śledziona otoczona jest otrzewną oraz tkanką włóknistą. Śledziona stabilizowana jest w swoim położeniu za pomocą więzadła żołądkowo-śledzionowego rozciągającego się między żołądkiem a śledzioną, więzadła przeponowo-śledzionowego łączącego ją z przeponą oraz od dołu przez więzadło przeponowo-okrężnicze.

Położenie śledziony
Położenie śledziony.
Źródło: Wikipedia

Dorota Kozera

Bibliografia:

  • A. Bochenek, M. Reicher: Anatomia człowieka, Tom 3.
  • J. Sokołowska-Pituchowa: Anatomia człowieka.

Znajdź najlepszego lekarza