Zaćma wtórna

Występowanie zaćmy w 90% związane jest z wiekiem. Do zmętnienia soczewki może także dojść wtórnie w wyniku:

  • przewlekłego zapalenia przedniego lub tylnego odcinka błony naczyniowej. Ryzyko powstania zaćmy jest znacznie większe z powodu przyjmowania kortykosteroidów, które są standardem w leczeniu zapalenia błony naczyniowej. Najczęściej powstaje zaćma podtorebkowa tylna, jednak może dojść do zmętnienia także innych części soczewki,
  • zapalenia rogówki,
  • zapalenia twardówki,
  • urazu gałki ocznej (tępego lub penetrującego, który uszkodził torebkę soczewki),
  • guzów wewnątrzgałkowych,
  • jaskry dokonanej,
  • jaskry wtórnej spowodowanej przewlekłym stanem zapalnym w obrębie gałki ocznej, urazem lub przewlekłym stosowaniem steroidów,
  • zespołu Fuchsa - zwykle jest to zaćma korowa,
  • zespołu eksfoliacji - dotyczy to głównie hutników, którzy poddani są długotrwałej ekspozycji na promieniowanie podczerwone i ciepło,
  • zespołu pseudoeksfoliacji - który powoduje najczęściej zaćmę korową,
  • wrodzonych dystrofii siatkówki, np. zwyrodnienia barwnikowego, girlandowatego zaniku naczyniówki,
  • przewlekłego niedokrwienia oka w przebiegu np. zatoru lub zakrzepu naczyń krwionośnych siatkówki,
  • wysokiej krótkowzroczności,
  • odwarstwienia siatkówki leczonego olejem silikonowym lub gazem.

Oprócz licznych chorób w obrębie gałki ocznej, zaćma może być spowodowana także chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak:

  • cukrzyca - może ona przyspieszać postęp już istniejącej zaćmy u osób dorosłych lub też ją powodować - zwykle u osób młodszych,
  • atopowe zapalenie skóry,
  • rybia łuska,
  • dystrofia miotoniczna,
  • hipokalcemia (tężyczka),
  • niedoczynność tarczycy,
  • niedoczynność przytarczyc,
  • choroba Wilsona,
  • galaktozemia,
  • aminoaciduria,
  • homocysteinuria,
  • mukopolisacharydoza,
  • hiperwitaminoza D,
  • choroba Alporta,
  • choroba Turnera.

Operacja usunięcia zaćmy i wszczepienia sztucznej soczewki w przypadku osób z wyżej wymienionymi jednostkami chorobowymi powinna być wykonana w okresie remisji lub po wyleczeniu stanu zapalnego.

Dzięki zaawansowanym technikom produkcji sztucznych soczewek operacja zaćmy jest zabiegiem mało traumatyzującym gałkę oczną. Po rozbiciu zmętniałej soczewki własnej oraz oczyszczeniu z jej mas torby soczewki, wszczepia się sztuczną soczewkę. By zapewnić najbardziej zbliżone do fizjologicznych warunki anatomiczne, sztuczną soczewkę układa się na tylnej torebce soczewki. U około 20% pacjentów po operacji zaćmy dochodzi w ciągu kilku miesięcy lub kilku lat do zmętnienia torebki tylnej. Stan taki nazywamy zaćmą wtórną i objawia się on pogorszeniem ostrości widzenia oraz rozmazaniem obrazu.

Na powstanie zmętnienia torebki tylnej soczewki (PCO - posterior capsule opacification), podobnie jak na powstanie zaćmy, ma wpływ wiele czynników. Najważniejsze z nich to wiek pacjenta oraz częstość występowania stanów zapalnych w obrębie gałki ocznej. Nie bez znaczenia jest także budowa sztucznej soczewki (średnica i budowa układu optycznego oraz części haptycznych), a także materiał, z którego soczewka jest wykonana.

Przeprowadzone badania kliniczne z użyciem różnych rodzajów soczewek wewnątrzgałkowych potwierdziły, że zarówno materiał, z którego wykonana jest soczewka, jak i jej budowa mogą mieć wpływ na częstość i szybkość wystąpienia PCO. Badania te wykazały bowiem, że u pacjentów, którym wszczepiono akrylową soczewkę hydrofobową, zmętnienie torby tylnej soczewki rozwijało się rzadziej, a jeśli doszło do powstania PCO - rozwinął się on znacznie później niż w oczach z wszczepioną soczewką akrylową hydrofilną.

Do leczenia zmętnienia torebki tylnej soczewki stosuje się kapsulotomię tylną laserem YAG, która polega na rozerwaniu części centralnej zmętniałej torby tylnej. Procedura ta jest krótkotrwała, bezpieczna i bezbolesna, a przy pełnej współpracy lekarz-pacjent przynosi pożądane efekty w postaci natychmiastowej poprawy ostrości wzroku.

Znajdź najlepszego lekarza

Dodatkowe informacje